«Εγώ θέλω καπιταλισμό, θέλω να αγωνίζομαι όλη μου τη ζωή για ένα σπίτι, να κάνω λαμογιές για να βγάλω την άδεια επειδή δεν βάζουν το οικόπεδο στο σχέδιο, να μην κάνω απεργία για να είμαι συνεπής στη δόση του στεγαστικού δανείου και να πληρώνω μια ζωή πρόστιμο για τον ημιυπαίθριο. Δεν θέλω να έρθει ένα σύστημα που θα μου το δίνει το σπίτι έτσι απλά και βασισμένο στις ανάγκες μου γιατί, ανάμεσα στα άλλα, θα διαπιστώσω ότι πιο εύκολα έρχεται ο σοσιαλισμός παρά εξασφαλίζω σπίτι κι ότι έφαγα τσάμπα τη μέχρι τώρα ζωή μου. Τέλος πάντων, γι’ αυτόν και για χιλιάδες άλλους παρεμφερείς λόγους κάνω κέφι τον καπιταλισμό. Κι αφού στον καπιταλισμό το πρόβλημα είναι τα χρήματα, γιατί δεν κόβονται χρήματα να δοθούν στους καταναλωτές, να ψωνίζουν; Αφού πάλι στους καπιταλιστές θα γυρίσουν, γιατί δεν πετάνε κούτες με δολάρια όπως με το σχέδιο Μάρσαλ το 1948-’51;»

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenin Reloaded, 12 Γενάρη 2013

Ακόμα επίκαιρο, αναδημοσιεύεται εδώ με λίγες, αλλά ουσιαστικές αλλαγές.

Κατεβάστε εδώ

Ρωτάνε λοιπόν το ΚΚΕ αν έχει κοστολογήσει την πρότασή του ή πού θα βρει τα χρήματα. Η πρόχειρη καταγραφή λέει ότι η πρόταση κοστίζει μερικές σελίδες χαρτί για τα αντίστοιχα διατάγματα και μερικά εκατομμύρια ψυχές για να τα θυροκολλήσουν σε όλες τις γωνιές που φωλιάζει το σαράκι της ατομικής ιδιοκτησίας. Θα χρειαστεί μερικά εκατομμύρια από τίμια χέρια να χτίσουν την νέα κοινωνία γι’ αυτούς και τα παιδιά τους, από αυτά που έχουν χτίσει ό,τι καλό υπάρχει γύρω μας. Θα χρειαστεί αλληλεγγύη σαν αυτή που δείχνουν οι εργάτες απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου στους απεργούς χαλυβουργούς. Θα χρειαστεί πείσμα, ηρωισμός, κουράγιο, φιλότιμο, παλικαριά, μεγαλοσύνη και αυταπάρνηση – συστατικά που φυτρώνουν και σε αυτόν τον τόπο. Θα χρειαστούν πολλές θυσίες και τύχη, θυσίες σαν αυτές που έκανε μια ζωή ο λαός μας όταν έρχονταν τα δύσκολα και τύχη όπως αυτή που πάντα είχε στο πλευρό του, όταν αποφάσιζε να συμπληρώσει μερικές σελίδες στις εγκυκλοπαίδειες της παγκόσμιας ιστορίας. Αλλά δεν θα χρειαστεί ούτε μια δεκάρα οποιουδήποτε χρήματος για να κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής, όπως δεν χρειάστηκε ούτε μια δεκάρα για να κατρακυλήσει το κεφάλι του βασιλιά από τους ώμους του στην γαλλική επανάσταση – χρειάστηκε η γκιλοτίνα για την οποία είχε φροντίσει να υπάρχει ο ίδιος ο βασιλιάς.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenin Reloaded, 1 Ιούνη 2012.
Ακόμα επίκαιρο, αναδημοσιεύεται εδώ με μικρές αλλαγές.
Κατεβάστε εδώ