[...] entry into the euro has been a disaster for Cypriot banking. Most directly it exposed Cyprus to huge and damaging financial flows which were a direct result of the way in which the global financial crisis manifested itself in the Eurozone. Whatever other problems Cypriot banking might have stored for itself over two decades of offshore activities, it is these flows which formed the backdrop to the lethal Cypriot banking crisis of 2013. Only after the losses on Greek government bonds (bought with deposits, by then long gone, from Greek banks) that the crisis proper broke out in Cyprus.

Download here

[...] η είσοδος στη ζώνη του ευρώ υπήρξε καταστροφική για το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Εξέθεσε την Κύπρο σε τεράστιες και καταστροφικές οικονομικές ροές που υπήρξαν το άμεσο αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο η ίδια η παγκόσμια οικονομική κρίση εκδηλώθηκε στην Ευρωζώνη. Ανεξαρτήτως από τα όποια άλλα προβλήματα είχαν συσσωρευτεί στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα λόγω υπεράκτιων δραστηριοτήτων δύο δεκαετιών και πάνω, οι ροές αυτές έθεσαν τις βάσεις για την καταστροφική κυπριακή τραπεζική κρίση του 2013. Μόνο μετά τις απώλειες των ελληνικών ομολόγων (που αγοράστηκαν με καταθέσεις, οι οποίες είχαν προ πολλού χαθεί από τις ελληνικές τράπεζες) η κρίση καθεαυτή ξέσπασε στην Κύπρο.


Κατεβάστε εδώ

«Εγώ θέλω καπιταλισμό, θέλω να αγωνίζομαι όλη μου τη ζωή για ένα σπίτι, να κάνω λαμογιές για να βγάλω την άδεια επειδή δεν βάζουν το οικόπεδο στο σχέδιο, να μην κάνω απεργία για να είμαι συνεπής στη δόση του στεγαστικού δανείου και να πληρώνω μια ζωή πρόστιμο για τον ημιυπαίθριο. Δεν θέλω να έρθει ένα σύστημα που θα μου το δίνει το σπίτι έτσι απλά και βασισμένο στις ανάγκες μου γιατί, ανάμεσα στα άλλα, θα διαπιστώσω ότι πιο εύκολα έρχεται ο σοσιαλισμός παρά εξασφαλίζω σπίτι κι ότι έφαγα τσάμπα τη μέχρι τώρα ζωή μου. Τέλος πάντων, γι’ αυτόν και για χιλιάδες άλλους παρεμφερείς λόγους κάνω κέφι τον καπιταλισμό. Κι αφού στον καπιταλισμό το πρόβλημα είναι τα χρήματα, γιατί δεν κόβονται χρήματα να δοθούν στους καταναλωτές, να ψωνίζουν; Αφού πάλι στους καπιταλιστές θα γυρίσουν, γιατί δεν πετάνε κούτες με δολάρια όπως με το σχέδιο Μάρσαλ το 1948-’51;»

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenin Reloaded, 12 Γενάρη 2013

Ακόμα επίκαιρο, αναδημοσιεύεται εδώ με λίγες, αλλά ουσιαστικές αλλαγές.

Κατεβάστε εδώ

Ένα από τα πράγματα που μπορεί να πέσουν βαριά στο στομάχι είναι αυτή η λέξη «αποβιομηχάνιση», μια εννοιολογική κατασκευή που μοιάζει πολύ με τζατζίκι: παίρνεις μπόλικο στερεότυπο, μερικά ιδεολογήματα λιωμένα στο γουδί ή περασμένα από ειδική πρέσα, μια πρέζα ψέμα και τριμμένες αυταπάτες, κατά προτίμηση μικροαστού. Τα ρίχνεις όλα αυτά σε μεγάλο δοχείο, ενίοτε και βαρέλι, ανακατεύεις με το χέρι και …έτοιμο. Το σερβίρεις και όπως κάτσει. Για να μην παρεξηγηθώ, το τζατζίκι είναι ωραίο και καθόλου βλαπτικό για το στομάχι, ενώ η αποβιομηχάνιση απλά δεν τρώγεται. Αυτά συμβαίνουν όταν ακολουθείς μαγειρικές λύσεις στην επιστήμη.
Με δεδομένη την καταστατική μου απέχθεια για την έννοια της αποβιομηχάνισης, θα προσπαθήσω να την εξετάσω δίνοντάς της μια ευκαιρία, αυτήν την ευκαιρία μάλιστα που δεν της έχουν δώσει αυτοί που την επικαλούνται.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenin Reloaded, 4 Μάρτη 2013

Κατεβάστε εδώ

Ρωτάνε λοιπόν το ΚΚΕ αν έχει κοστολογήσει την πρότασή του ή πού θα βρει τα χρήματα. Η πρόχειρη καταγραφή λέει ότι η πρόταση κοστίζει μερικές σελίδες χαρτί για τα αντίστοιχα διατάγματα και μερικά εκατομμύρια ψυχές για να τα θυροκολλήσουν σε όλες τις γωνιές που φωλιάζει το σαράκι της ατομικής ιδιοκτησίας. Θα χρειαστεί μερικά εκατομμύρια από τίμια χέρια να χτίσουν την νέα κοινωνία γι’ αυτούς και τα παιδιά τους, από αυτά που έχουν χτίσει ό,τι καλό υπάρχει γύρω μας. Θα χρειαστεί αλληλεγγύη σαν αυτή που δείχνουν οι εργάτες απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου στους απεργούς χαλυβουργούς. Θα χρειαστεί πείσμα, ηρωισμός, κουράγιο, φιλότιμο, παλικαριά, μεγαλοσύνη και αυταπάρνηση – συστατικά που φυτρώνουν και σε αυτόν τον τόπο. Θα χρειαστούν πολλές θυσίες και τύχη, θυσίες σαν αυτές που έκανε μια ζωή ο λαός μας όταν έρχονταν τα δύσκολα και τύχη όπως αυτή που πάντα είχε στο πλευρό του, όταν αποφάσιζε να συμπληρώσει μερικές σελίδες στις εγκυκλοπαίδειες της παγκόσμιας ιστορίας. Αλλά δεν θα χρειαστεί ούτε μια δεκάρα οποιουδήποτε χρήματος για να κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής, όπως δεν χρειάστηκε ούτε μια δεκάρα για να κατρακυλήσει το κεφάλι του βασιλιά από τους ώμους του στην γαλλική επανάσταση – χρειάστηκε η γκιλοτίνα για την οποία είχε φροντίσει να υπάρχει ο ίδιος ο βασιλιάς.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenin Reloaded, 1 Ιούνη 2012.
Ακόμα επίκαιρο, αναδημοσιεύεται εδώ με μικρές αλλαγές.
Κατεβάστε εδώ